Gazeteci Ayhan Mergen yazdı: SABAT’I ONLAR KURDU, YAŞATMAK BİZE AİT

Siirt, yıllardır ihtiyaç duyduğu önemli bir eksiğini gideriyor. Olgunlaşma Enstitüsü’nün, Tarım ve Orman İl Müdürlüğünün desteğiyle hayata geçirilen Sabat, kentin yerel lezzetlerini yaşatacak, tanıtacak ve bu lezzetleri arayanların buluşabileceği nezih bir mekân olarak kapılarını açtı.

Güzel bir mekân… Sade, nezih ve insanın gönül rahatlığıyla konuğunu ağırlayabileceği bir ortam. Üstelik yalnızca yemek yenilecek bir yer değil, aynı zamanda Siirt’in mutfak kültürünü yaşatacak ve özel davetlere de ev sahipliği yapabilecek bir merkez.

Sabat’ın açılışı dolayısıyla davetlilere verilen öğle yemeğinde sunulan lezzetler, daha ilk günden mekânın iddiasını ortaya koydu. Kıtel ve köfte, lezzetleri kadar ince hamurlarıyla da dikkat çekti. Siirt usulü sarma ve dolma da bu lezzet şöleninde kendilerine yakışan yeri aldı.

Benim favorim ise reyhan şerbetiydi. Aromasıyla gerçekten etkileyici, damağınızda güzel bir tat bırakan bir içecek…

Edindiğim bilgilere göre Sabat’ta yemek fiyatları piyasa fiyatlarının bir miktar altında tutulacak. Bu da vatandaşın mekâna ilgisini artırabilecek önemli bir avantaj. Ancak bir işletmenin başarısını yalnızca güzel mekânı, lezzetli yemekleri ve uygun fiyatları belirlemez. Asıl mesele, bütün bunların sürdürülebilir olmasıdır.

İşte tam bu noktada, Sabat’ın geleceği konusunda hepimize görev düşüyor.

Bir mekân açmak yetmez, onu yaşatmak gerekir

Sabat, açıldığı ilk gün benden yüksek not aldı. Gerek mekânın düzeni gerekse sunulan lezzetler, Siirt’in böyle bir tesise ihtiyacı olduğunu bir kez daha gösterdi.

Dileğim, bu kalitenin ilk günün heyecanıyla sınırlı kalmaması; zaman geçtikçe daha da yükselmesidir. Bunun için elbette işletmecilik anlayışı, hizmet kalitesi ve süreklilik önemli. Fakat en az bunlar kadar önemli olan bir başka husus daha var: Siirtlinin kendi değerlerine sahip çıkması.

Bir mekânın kapısını açmak, onu hayata kazandırmak demektir. Fakat o kapının yıllar boyunca açık kalmasını sağlamak, yalnızca kurucuların değil, o şehrin insanlarının da sorumluluğudur.

Sabat’ı sahiplenmekten kastım, sırf hemşehrimiz açtı diye her şeyi sorgusuz sualsiz kabul etmek değildir. Tam tersine; kaliteli hizmeti takdir etmek, eksikleri yapıcı biçimde dile getirmek, yerel değerleri desteklemek ve iyi örneklerin devamlılığı için katkı sunmaktır.

Çünkü bir şehir, kendi değerlerine yalnızca sözle sahip çıkamaz. Bunu davranışlarıyla göstermesi gerekir.

Hanedan’dan çıkarılması gereken ders

Sabat’ın açılışı, ister istemez beni geçmişe götürdü.

1990’lı yılların başında, dönemin Valisi Atilla Koç’un Siirt’teki nezih restoran eksikliğini gidermek amacıyla Özbel İşhanı’nın son katında kurduğu Hanedan Lokantası’nı hatırladım.

O günlerde Hanedan, kentteki önemli bir ihtiyaca cevap vermek üzere açılmıştı. Siirt’in sosyal hayatına farklı bir soluk getirebilecek, insanların aileleriyle ve konuklarıyla rahatça vakit geçirebileceği bir mekândı.

Elbette işletmecilikte bazı hatalar yapılmış olabilir. Her girişim kusursuz olmak zorunda değil. Ancak burada asıl üzerinde durulması gereken mesele, bir işletmenin karşılaştığı sorunlardan çok, kentin böyle bir girişime ne ölçüde sahip çıktığıdır.

Hanedan’ın geçmişte yaşadıklarından gerekli dersleri çıkarıp çıkaramadığımızı kendimize sormalıyız.

Bir şehirde güzel bir mekân açıldığında onu alkışlamak kolaydır. Açılışta bulunmak, tebrik etmek, güzel sözler söylemek de kolaydır. Zor olan, aradan aylar ve yıllar geçtikten sonra da o mekânı tercih etmeyi sürdürmek, yaşaması için gereken toplumsal desteği vermektir.

Geçmişte yaşananları yalnızca bir hatıra olarak görmek yerine, bugünün girişimleri için bir tecrübe kabul etmeliyiz. Aksi hâlde aynı eksiklikleri konuşmaya, aynı fırsatları kaybetmeye devam ederiz.

Sabat, Siirt’in mutfak kültüründen daha fazlası

Sabat’ı yalnızca yeni açılmış bir restoran olarak değerlendirmek, bana göre eksik bir yaklaşım olur.

Bu mekân, Siirt’in köklü mutfak kültürünün korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması açısından da önemli bir fırsat taşıyor. Kıtelinden köftesine, sarmasından dolmasına, reyhan şerbetinden diğer yöresel lezzetlerine kadar bu şehrin kendine özgü tatları var.

Bu tatların yalnızca evlerde hazırlanıp özel günlerde sofralara konulması değil, daha geniş kitlelere ulaştırılması da gerekiyor. Siirt’i ziyaret edenlerin bu lezzetleri tanıması, kentte yaşayanların misafirlerini burada ağırlayabilmesi ve yöresel yemeklerin ekonomik bir değere dönüşmesi, şehrin tanıtımına da katkı sağlayacaktır.

Üstelik bu tür girişimler, yerel ürünlerin değerlendirilmesine ve mutfak kültürünün canlı tutulmasına da imkân sunabilir.

Sabat’ın bu potansiyeli ne ölçüde hayata geçireceğini zaman gösterecek. Ancak başlangıçta ortaya konulan emeğin ve hedefin kıymetini bilmek gerekiyor.

Emeği geçenlere teşekkür, Siirtliye çağrı

Sabat’ın hayata geçirilmesinde emeği bulunan Olgunlaşma Enstitüsü Müdürü Elif Ekinci Bobuş’un ve Tarım ve Orman İl Müdürü Mustafa Şanverdi’ın şahsında herkese teşekkür ediyorum.

Bu girişimin arkasında bir emek, bir hazırlık ve Siirt’e kazandırılmak istenen bir değer var. Bu değerin kalıcı hâle gelmesi ise bundan sonra atılacak adımlara bağlı.

Sabat’ın daha ilk günden aldığı olumlu notu korumasını, hizmet kalitesini her geçen gün yükseltmesini ve Siirt’in vazgeçilmez mekânlarından biri hâline gelmesini temenni ediyorum.

Ama bunun yalnızca temenniyle gerçekleşmeyeceğini de biliyorum.

İşletme sahipleri ve çalışanları kaliteli hizmeti sürdürmek için gayret gösterecek; bizler de bu emeğin karşılığını vermek için üzerimize düşeni yapacağız. Eksikleri görmezden gelmeden, başarıları küçümsemeden, yapıcı bir anlayışla bu tür girişimlerin yanında duracağız.

Unutmayalım: Bir şehrin gelişmesi yalnızca yeni binaların, yolların ve tesislerin yapılmasıyla ölçülmez. O şehrin insanları, kendilerine kazandırılan değerleri ne kadar koruyor ve yaşatabiliyorsa gelişmişlik de biraz bununla ilgilidir.

Sabat’ı onlar kurdu. Şimdi sıra bizde.

Yaşatmak bize ait.