“Siirt’te yatırım yapılmaz…”
Kimi ulaşımı bahane ediyor, kimi piyasanın küçüklüğünü… Kimileri ise iş gücü yetersizliğinden söz ederek yatırım yapmamanın gerekçelerini sıralıyor. Ancak merkeze bağlı Gökçebağ beldesinde faaliyet gösteren bir terlik fabrikası, tüm bu söylemleri adeta boşa çıkarıyor.
Siirt’te sessiz sedasız üretim yapan fabrika, bugün Türkiye’nin önemli mağazalarına ürün gönderirken Avrupa ülkelerine de terlik ihracatı yapıyor.
Yaklaşık bir ay önce varlığını öğrendiğim bu tesis, açıkçası beni şaşırttı. Çünkü Siirt’te birçok kişinin bile haberdar olmadığı bir üretim merkezi, binlerce kilometre uzağa ürün ulaştırıyor.
Geçtiğimiz günlerde Orhan Danış ile birlikte fabrikayı ziyaret etme fırsatı bulduk. Fabrikaya girer girmez yoğun üretim temposu dikkat çekiyor. Üç katlı tesisin her bölümünde farklı bir hareketlilik yaşanıyor. Seri şekilde çalışan makinelerin başındaki işçiler, büyük bir titizlikle üretim yapıyor.
Tesiste bay, bayan, yazlık, kışlık, ev ve plaj terlikleri üretiliyor. Farklı renk ve modellerde hazırlanan ürünler hem iç piyasaya hem de Avrupa pazarına gönderiliyor.
Bir zamanlar “yatırım yapılmaz” denilen Siirt’te üretilen ürünlerin bugün Avrupa vitrinlerinde yer alması küçümsenecek bir başarı değil.
Fabrikanın yönetim kurulu başkanı Engin Demir ziyaret sırasında tesiste bulunmuyordu. Ancak fabrika müdürü Turan Demir ile uzun uzun sohbet etme imkânı bulduk. Anlattıkları aslında başlı başına bir mücadele hikâyesiydi.
Bir süre önce büyük bir yangın yaşadıklarını ifade eden Demir, tüm olumsuzluklara rağmen üretime devam ettiklerini anlattı. Birçok işletmenin böyle bir felaket sonrası faaliyetlerini durdurabileceği bir süreçte fabrikanın yeniden ayağa kaldırılması dikkat çekiyor.
Bugün fabrikada yaklaşık 60 kişi istihdam ediliyor. Çalışanların önemli bölümünü kadınların oluşturması ise ayrı bir önem taşıyor. Çünkü kadınların üretimde aktif rol alması, yalnızca ekonomik değil sosyal açıdan da önemli bir dönüşüm anlamına geliyor.
İşçilerle yaptığımız sohbetlerde en dikkat çekici nokta ise memnuniyet oldu. Bir çalışanın söylediği şu söz aslında her şeyi özetliyordu:
“Eskisi gibi başka illere gitmek zorunda kalmıyoruz.”
Bu cümle, fabrikanın yalnızca üretim yapan bir tesis olmadığını da gösteriyor. Çünkü mesele sadece terlik üretmek değil; insanların kendi memleketinde iş bulabilmesi, gençlerin göç etmek zorunda kalmaması ve Siirt’in üretimle anılmasıdır.
Gökçebağ’daki bu fabrika çok net bir gerçeği ortaya koyuyor:
İstenirse oluyor.
Üstelik büyük destekler olmadan da oluyor. Yeter ki cesaret olsun, yeter ki memlekete inanılmış olsun.
Belki de Siirt’in en büyük ihtiyacı tam olarak budur: Karamsarlık değil üretim cesareti.
Çünkü şehirleri büyüten şey yalnızca yollar, binalar ve projeler değildir. Şehirleri asıl büyüten şey üretimdir.
Gökçebağ’daki terlik fabrikası da Siirt’in üretim gücünü ortaya koyan en somut örneklerden biri olarak dikkat çekiyor.
Sessiz ama güçlü…
Mütevazı ama büyük…
Bu vesileyle fabrikanın yönetim kurulu başkanı Engin Demir’i, fabrika müdürü Turan Demir’i ve emek veren tüm çalışanları gönülden kutluyorum. Siirt’in böyle başarı hikâyelerine ihtiyacı var.
Leave a Reply